Skip to main content

बुद्ध

तु मी आपण
सारेच बुद्ध आहोत
गरज आहे ती फक्त
डोळे मिठुन शून्यात
नजर गढवण्याची

हजारो टिटव्यांचे
संकटी सुर झेलण्याची ताकद
आहे या बुद्धामधे
फक्त कान आपले असावे

दगडावरती झोपलेला
दगडी बुद्ध निर्जीव नाहीये
त्याच स्मितहास्य त्याचा शांत स्वभाव
त्या दगडातून डोकावतो
आणि तुमच्यातल्या दगडालाही
आकार देऊन क्षणभरासाठी
का होईना बुद्ध जागवतोच ना
तुमच्यातला

बुद्ध समाधीस्थ आहे
त्याची समाधी वेगळी आहे
हजारो दुःखाचे दंश तो
डोळे मिठुन लीलया पेलतो आहे
दंशाची आग आपल्या पोठात गोठवून
ओठांवर गुलाब मोगरे फुलवतो आहे

निळा रंग म्हणजे बुद्ध नव्हे
प्रत्येक रंगातल निळेपण बुद्ध आहे
आईच्या डाव्या काय उजव्या काय
स्थनातल दूध बुद्ध आहे
पाण्यावरचा तरंग बुद्ध आहे
सूर्याची आग बुद्ध आहे
अंधारातला गारवा बुद्ध आहे
नी सप्तसुरातली सुरवात अन शेवट
सा मधे सुद्धा बुद्ध आहे

बुद्ध कळायला हवा प्रत्येकाला
तो कोणत्या रंगाचा नाही
तो कोणत्या कातडीचा नाही
तो प्रत्येक त्या श्वासाचा आहे
जो शांततेच्या शोधात आहे

बुद्ध तुमच्यात माझ्यात आपल्यात
नक्कीच आहे
गरज आहे ती फक्त
आपापल्या देवळांची रचना
बदलण्याची
तुम्हाला तुमच्या देवातही
बुद्ध दिसेल

Comments

Popular posts from this blog

रेगोटया

रेगोटया मारुन मी कधी चित्र नाही काढले मी काढल्या फक्त मनातल्या भावना चित्र आप्सुकच बनत गेले... रगंवण्या चित्र नव्हते रगं मी नुसते रगाचें नाव लिहीत गेलो खोडुन का मिठवाव्या म्हणुन मी चुकाही कागदावरच ठेवत राहीलो बडया चित्रकारांच्या प्रदर्शनाबाहेर मीही माझे चित्र विकाया बसलो ना घेतले कुणीच ते बेरगं चित्र म्हणत मग परतता घरी आधंळयाने ते घेतले विकत                                -  विजय बिळुर                                   ०८ जुलै २०१६

भाकरी

भाकरीच्या तुकड्याचा फक्त प्रश्न होता त्यांनी जातीपातीच्या दंगलीत आमची चुलच जाळली.... जळणाऱ्या पोटाला आन हंबरणार्या ओठाला बघत मग आय बा दोघ बी वाळली.....

म्रुगजळ

पाखरास मिळेना झाड बाधांवया घरटे शोधुन शोधुन दमले बिचारे होई झाडाचें भास नुसते थकुन बिचारे बसले आडोशाला एक पखं वर करुन स्वताच्याच सावलीत....                     विजय बिळुर                     २०१६