खाडाखोड
भर ऊन्हाळयाच्या दिवसात
अचानक पाऊस पडावा
तसं एकेदिवशी अचानक तिच पत्र आलं
वाचायची ऊमेद आणि आशा
माझी अजुनही कमी नव्हती झाली
मी आतुरतेने पत्र ऊघडलं
आणि वरती तीच गोड नाव दिसलं
सावु
त्याफुढे तिचं सासरच आडनाव
फाटलेली गोधडी शिवावी तसं
हसताना फाकलेले ओठ मी आवरले
आणि फुढं वाचु लागलो
डाव्या कोप-यात प्रिय विजु
लिहुन ते खोडलेल होतं
मी म्हटलं असु दे खोडण्यासाठी
तरी का होईना तिनं प्रिय तर
लिहलं होत
पत्रात तसं अजुन फारस काही
लिहलं नव्हतं
नेहमीचच आपलं कसा आहेस
सध्या काय करतोस
पण खालती ऊजव्या कोप-यात
मात्र ब-याच खाडाखोड दिसल्या
तुझी सावु म्हणावं की नुसत सावु
या गोधंळात शेवटी
तिनं पुन्हा परत माझंच नाव लिहलं
आणि मी समजुन गेलो की
तु आणि मी कितीही
दुर असलो तरी अजुनही
एकच आहोत
हाच मजकुर या पत्रातला होता
- विजय बिळुर.
रेगोटया मारुन मी कधी चित्र नाही काढले मी काढल्या फक्त मनातल्या भावना चित्र आप्सुकच बनत गेले... रगंवण्या चित्र नव्हते रगं मी नुसते रगाचें नाव लिहीत गेलो खोडुन का मिठवाव्या म्हणुन मी चुकाही कागदावरच ठेवत राहीलो बडया चित्रकारांच्या प्रदर्शनाबाहेर मीही माझे चित्र विकाया बसलो ना घेतले कुणीच ते बेरगं चित्र म्हणत मग परतता घरी आधंळयाने ते घेतले विकत - विजय बिळुर ०८ जुलै २०१६
Comments
Post a Comment