माणसे मी तोडत चाललो
श्वास माझे सोडत चाललो
कातडीवरचे वण मी
गोदंण सागंत फिरु लागलो.....
विझले पोट त्यास मी
ऊपास सागुं लागलो
वाळवटं लपवाया
खिसे माझे फाडत गेलो......
हातावरल्या पायवाटा सोडुन गेल्या
मी गर्वाने हाच मुक्काम सागुं लागलो
ह्रदय माझे थकुन जाता
मी समाधी घेत आहे म्हणु लागलो....
- विजय बिळुर
रेगोटया मारुन मी कधी चित्र नाही काढले मी काढल्या फक्त मनातल्या भावना चित्र आप्सुकच बनत गेले... रगंवण्या चित्र नव्हते रगं मी नुसते रगाचें नाव लिहीत गेलो खोडुन का मिठवाव्या म्हणुन मी चुकाही कागदावरच ठेवत राहीलो बडया चित्रकारांच्या प्रदर्शनाबाहेर मीही माझे चित्र विकाया बसलो ना घेतले कुणीच ते बेरगं चित्र म्हणत मग परतता घरी आधंळयाने ते घेतले विकत - विजय बिळुर ०८ जुलै २०१६
Comments
Post a Comment