चुल

चार भीतींच्या खोपाटात
माय फ़ुकंर मारत चुल पेटवत होती
धुर नाका-तोडांत जात होता
पण चुल काय पेटत नव्हती......

तासभरान एकदाची चुल पेटली
मायन चटकन चुलीवर भाडं ठेवलं
अन भाडयातं काय ओतु
याचा विचार करत बसली.....

शेवटी पोट फाडुन मायनं
काळीज बाहेर काढलं
चुलीवरच्या भाडयामधें शिजाया ठेवलं....

लेकरं ऊपाशी पोटी
कालवा माजवत होती
लेकराचां हबंरडा ऐकुन
माय घाई करत होती......

परत्येकास्नी तिनं एक एक
तुकडा पानात वाढला
पोरं चव लागली म्हणुन
हादडुन खात होती
पाणी पिऊन ढेकर देत
तोडांला हात पुसत होती......

अखेरीस
लेकराचं जेवण झालं
पण माय ऊपाशी राहीली
चुलीतल्या निखा-यावानी
थोडया येळानं ईजुन गेली......


                              - विजय बिळुर
                                 २०१६