टिटवी

एक टिटवी
रोज दाराशी येऊन रडायची
भयान सुरात

मी म्हंटलं आता अजुन
माझ्याकडच घेऊन जाण्यासारखं
काय ऊरलय गं
की तु आजही दाराशी येऊन
भयान सुरात रडतेयस

बा ला घेऊन गेलीस
पाठोपाठ आयपण गेली
परवा परवा तर बायकोपण
पोटातल्या पोरासकट गेली

आता माझ्यासाठी आली असशील
तर मलाही घेऊन चल
मलाही नाही रहावत आहे आता
दिंवसांच्या या ऊजेडात डोळे जळताहेत
अन रात्रीच्या या अंधारात गोठताहेत

मी दोन्ही हात पसरवुन
डोळे मिठुन आभाळाकडे मान वर करुन
ऊभा राहीलो मलाही घेऊन चल

टिटवी म्हणाली
या घरातलं कुणीच जाऊ नये
असं वाटायचं मलापण म्हणुन
मी हा गावच सोडुन दुसरीकडे गेले होते
का तर माझ्या रडण्यानं
कुणी जाऊ नये म्हणुन

पण कुणीतरी गेल्याची
खबर यायची कानावर
अन दरवेळी मी येऊन दाराशी रडायची
ते गेल्याच्या दु:खात

तुला वाटायचं मी रडतेय
म्हणुन जातंय कुणीतरी
या येळला मात्र तु जायच्या आधी
आलेय मी तुझ्या दाराशी
कारण माझ्या दारात येऊन
कोणतीही टिटवी रडली नव्हती
तरी सगळे गेले
मीही ब-याच वर्षापासुन एकटीच रे

मलाही नाही रहावत आहे आता
दिवसांच्या या ऊजेडात डोळे जळतात
अन रात्रीच्या अंधारात गोठताहेत
या येळला मी जाते बाबा, तु नको
म्हणुन आज ईथं दाराशी
तुझ्या जाण्याआधी मी हजर

हां पण यावेळी माझं रडणं
माझ्यांनंतर तु पण जाणार एकदिस म्हणुन
पण त्या रडण्यात अन या रडण्यात
लय फरक बघ

काही चुकलं असलं तर माफ कर
पखं मिटतेय तुझ्यासमोर
अखेरच......