Skip to main content
मी ट्रेनमधे
नेहमीप्रमाणे
झाडेच धावताहेत
मी आणि ट्रेन
एकाचजागी....

कोणीतरी झोकुन देऊन
झोपलय खिडक्याच्यां
गजंलेलया सळ्यांवर....

ईथे तबांखुच्या
निमीत्ताने दुर असलेले
हात एकत्र येताहेत...

एक मादक मुलगी
केस सावरता सावरता
दमुन गेलेय....

कोणीतरी कागदपेन
घेऊन हिशेब करतय
अगदी हिशेबासाठीच्या
कागद पेनाचाही हिशेब त्यात....

अपगांची वारी
या ट्रेनमधुनच जातेए
त्यानां विठ्ठल रोज भेटतो
दक्षिणा देऊन ते
पुढच्या प्रवासाला मोकळे होतात..

मी मात्र
शांतपणे withaout Tickit
प्रवास करतोय
चेह-यावरती कोरडे भाव आणुन
कारण Tc ने मला पकडुन
ट्रेनमधुन बाहेर काढु नये



                          - खाडाखोड

Comments

Popular posts from this blog

रेगोटया

रेगोटया मारुन मी कधी चित्र नाही काढले मी काढल्या फक्त मनातल्या भावना चित्र आप्सुकच बनत गेले... रगंवण्या चित्र नव्हते रगं मी नुसते रगाचें नाव लिहीत गेलो खोडुन का मिठवाव्या म्हणुन मी चुकाही कागदावरच ठेवत राहीलो बडया चित्रकारांच्या प्रदर्शनाबाहेर मीही माझे चित्र विकाया बसलो ना घेतले कुणीच ते बेरगं चित्र म्हणत मग परतता घरी आधंळयाने ते घेतले विकत                                -  विजय बिळुर                                   ०८ जुलै २०१६

भाकरी

भाकरीच्या तुकड्याचा फक्त प्रश्न होता त्यांनी जातीपातीच्या दंगलीत आमची चुलच जाळली.... जळणाऱ्या पोटाला आन हंबरणार्या ओठाला बघत मग आय बा दोघ बी वाळली.....

म्रुगजळ

पाखरास मिळेना झाड बाधांवया घरटे शोधुन शोधुन दमले बिचारे होई झाडाचें भास नुसते थकुन बिचारे बसले आडोशाला एक पखं वर करुन स्वताच्याच सावलीत....                     विजय बिळुर                     २०१६