अलगद येतो गार वारा
खिडकीतुन मनात
गुणगुणणारे शब्द माझे
सुर तिच्या पैंजणात....
पाने ऊलटते ती पुस्तकांची
जणु पापण्याचीं ऊघडझाप
अक्षरांचे अर्थ न कळले जरी
तरी पानांचा गधं श्वासात.....
मिठुन ओठ हसते नाजुक ती
तरी ओसंडतो झरा सुखाचा
गालावरल्या खळीत माझ्या
एक डोह तिच्या नावाचा......
रेगोटया मारुन मी कधी चित्र नाही काढले मी काढल्या फक्त मनातल्या भावना चित्र आप्सुकच बनत गेले... रगंवण्या चित्र नव्हते रगं मी नुसते रगाचें नाव लिहीत गेलो खोडुन का मिठवाव्या म्हणुन मी चुकाही कागदावरच ठेवत राहीलो बडया चित्रकारांच्या प्रदर्शनाबाहेर मीही माझे चित्र विकाया बसलो ना घेतले कुणीच ते बेरगं चित्र म्हणत मग परतता घरी आधंळयाने ते घेतले विकत - विजय बिळुर ०८ जुलै २०१६
Comments
Post a Comment